| | Interim Intelligence |  | | Voor kennis van klanten en personeel |
|
|  |  |
|
Technici zijn moeilijk te vinden. Er is een schreeuwend tekort aan goede technici. Het tekort aan gekwalificeerde technici is desastreus voor de Nederlandse economie. Onvervulde vacatures remmen omzet. Tekort aan technici nijpend. Enzovoort.
In de VolkrantBanen van 25 november 2008 trof ik nog deze zin aan: "Het aantal openstaande vacatures in de techniek is ondanks de kredietcrisis nog steeds zeer groot". Daarna volgen verhalen van deskundigen die dit beeld bevestigen.
Vandaag (28 november 2008) vraagt een aantal hightech-bedrijven uit de regio Eindhoven, waaronder Philips, ASML en NXP, overheidssteun ter waarde van 100 miljoen euro voor het behouden van de beste technici. De overheidssteun zal worden gebruikt als een soort loonkostensubsidie. Het gaat om vele honderden medewerkers.
Met andere woorden, als de overheid niet over de brug komt worden honderden van Neerlands beste technici ontslagen.... Daar wordt je even stil van. Ik neem aan dat dit een overdrijving is van de betreffende ondernemingen. Natuurlijk gaan zij hun beste technici niet ontslaan. En doen ze dit wel, dan zijn ze natuurlijk niet echt verstandig bezig. En dat is héél voorzichtig uitgedrukt.
Maar laten we aannemen dat deze bedrijven zonder subsidie inderdaad technici zouden moeten ontslaan, dan lijkt me dat een zegen voor een heleboel andere bedrijven die nog wel openstaande vacatures hebben. En dat zijn er echt nog genoeg. Doe maar een rondje vacaturebanken of kijk er de vacaturebladen maar op na. Een heleboel organisaties zitten te springen om die technici van Philips en ASML.
Samen met deze bedrijven hoop ik dan ook dat de overheid die 100 miljoen niet op tafel legt. Dan worden eindelijk die moeilijk vervulbare vacatures eens wel vervuld. Typisch een geval van op micro- of mesoniveau kijken en het macroniveau uit het oog verliezen.
|
|
Op 11 september 2008 werden wij opgeschrikt door een heus bericht over een oorlog. Adformatie gebruikte juist die dag om een oorlogszuchtige kop boven een artikel te plaatsen: Rotterdam staat krantenoorlog te wachten.
Het was nog in een ander opzicht schrikken. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen kranten of tijdschriften ongelezen weg te gooien. Ik moet ze 'consumeren'. Dat betekent dagelijks een portie weekbladen, krantjes en krantjes en ook nog eens tientallen websites. Tja, je verbindt je naam aan Intelligence of niet.
Maar nu zou er dus een hausse aan kranten over me heen komen. Ik kreeg reeds drie plaatselijke krantje en daar zouden er nog zeker twee bijkomen. Eén daarvan het gratis weekblad Rotterdam Vandaag & Morgen is overigens ondertussen alweer stopgezet. In januari wordt bekeken of er nog toekomst is voor dit weekblad.
De grote vraag is nu, heb ik een overstroomde brievenbus en een leesstuip gekregen? Het antwoord: geenszins. Ik krijg helemaal GEEN lokale krantjes meer in de bus, terwijl ik er wel open voor sta. Wat is er dan aan de hand? Volgens de plaatselijke folderbezorger, die één van die krantjes in het verleden in de bus stopte, is de vergoeding voor het bezorgen te gering. En daarnaast schijnen ze geen bezorgers te kunnen vinden voor (al) deze kranten. Een krappe arbeidsmarkt voor bezorgers dus.
En dat terwijl ik in een gegoede, koopkrachtige buurt woon. De adverteerders van deze kranten wordt een bepaalde oplage en verspreiding voorgespiegeld. In werkelijkheid is de verspreidde oplage dus veel minder en ook nog eens onder een doelgroep die interessant is voor de meeste adverteerders. Voor marketeers geen fijne boodschap.
Ik neem aan dat de respons op die advertenties dan ook terugloopt. En dus zijn adverteerders minder genegen een advertentie te plaatsen. Vallen de advertentie-inkomsten tegen en moet er gekort worden op de bezorgkosten. Een vicieuze cirkel dus. En dat in een tijd dat het economisch toch al niet zo florissant gaat.
Die krantenoorlog is dus heel snel verworden tot een mild zomerbriesje, in ieder geval in de buurt waar ik woon.
Wellicht dat deze economisch mindere periode nog mensen verleidt om een krantenwijk te nemen. Anders zullen toch de wervingsinspanningen voor bezorgers en in het kielzog daarvan de beloning opgevoerd moeten worden.
Een spannende en moeilijke keuze voor een krantenuitgever....
|
|
Vorige week schreef ik over de zojuist verschenen Economische Verkennning Rotterdam 2008. Daarin wordt een kleine economische groei voor 2009 voorspeld. Maar hoe zit het met de Rotterdamse arbeidsmarkt? Loopt de werkloosheid in 2009 op of komen er juist banen bij? En wat betekent dit voor Rotterdamse werkgevers? Lees hieronder verder over arbeidsmarktontwikkelingen in Rotterdam.
Het rapport is niet positief over de werkgelegenheidsgroei. Alleen in het meest positieve scenario wordt een kleine groei van de werkgelegenheid voorzien. De huidige economische ontwikkelingen zijn echter zodanig dat dit scenario een utopie lijkt.
Daarnaast kampt de Rotterdamse arbeidsmarkt met nog met andere problemen:
- de werkloosheid is met bijna 8% relatief hoog. Ter vergelijking: in Utrecht is dit nog geen 4% en in Amsterdam en Den Haag ligt het rond de 5,5%.
- het percentage werkende Rotterdammmers, de zogenaamde participatiegraad, is laag. In andere grote steden ligt dit percentage een stuk hoger.
- het aandeel werkende hoger opgeleiden is laag. In Rotterdam 31%, tegen 39% in Den Haag, 50% in Amsterdam en zelfs 54% in Utrecht. De Rotterdamse beroepsbevolking is dus laagopgeleid.
Met bovenstaande punten in gedachten heeft het Rotterdamse bestuur dan ook participatieverhoging en het verhogen van het opleidingsniveau van werkenden en werklozen als speerpunt benoemd.
Het aandeel kennisintensieve sectoren in de Rotterdamse economie stijgt hard. Met name de adviesdienstverlening en het hoger onderwijs groeien. En dit zorgt voor banen voor hoger opgeleiden. In Rotterdam is het aantal arbeidsplaatsen bestemd voor kenniswerkers iets hoger dan het landelijk gemiddelde, maar lager dan in de andere drie grote steden.
Doordat de Rotterdamse bevolking zelf relatief laagopgeleid is, moeten banen voor hoger opgeleiden ingevuld worden door mensen van buiten de stad. De kans voor hoger opgeleiden om een passende baan te vinden in Rotterdam is - ook volgens de statistieken - hoger dan in de andere grote steden.
Werknemers in Rotterdam ervaren meer stress dan landelijk gemiddeld, vinden de werksfeer slechter en zijn minder tevreden over hun arbeidsvoorwaarden. Voor Rotterdamse werkgevers ligt er dan ook nog een hele uitdaging. Er moeten hoger opgeleiden van buiten de stad aangetrokken worden. Dit vergt extra wervingsinspanningen. Daarnaast moeten zij aandacht besteden aan het behouden van personeel. En er komt (door de vergrijzing) een structurele krapte op de arbeidsmarkt aan. Dit betekent dat Rotterdamse werkgevers aan de slag moeten.
Geen woorden, maar daden en handen uit de mouwen dus!
|
|
Al eerder schreef ik dat marketeers ten aanzien van nieuwe media afwachtend zijn. Ze willen graag ervaringscijfers, weten wat werkt en wat een degelijke return on investment (roi) geeft.
Daarnaast gaat het vaak om praktische toepasbaarheid. Wat kunt u als marketeer nu met al die online mogelijkheden? Op welke ontwikkeling moet u inspringen om een concurrentieel voordeel te behalen?
Over sociale netwerken wordt erg veel geschreven. Hierbij twee voorbeelden van artikelen over Sociale netwerken die ik vandaag aantrof: 6 succesfactoren van kennisnetwerken en Social media, the next big thing, met een stappenplan voor het opzetten van een sociaal netwerk. Over het opzetten en de randvoorwaarden van een Sociaal netwerk wordt dus regelmatig geschreven. Maar wat kunt u er nu mee, met zo'n Sociaal netwerk?
De netwerken van consumenten op Sociale netwerken blijken een goede voorspeller te zijn van de reactie op marketingboodschappen. Het gaat om het identificeren van personen die de dienst of het product reeds kopen of gebruiken. De bestaanden klanten dus. Deze bestaande klanten praten met anderen personen in hun netwerk, de zogenaamde network neighbors. Deze 'netwerkburen' blijken een driemaal hogere intentie te hebben een product of dienst af te nemen dan mensen die geen relatie met bestaande klanten hebben.
Steeds vaker blijkt dat aankoopbeslissingen beïnvloed worden door opinies en ervaringen uit het netwerk. Dit gegeven is te gebruiken om nieuwe klanten te werven. Zorg dat bestaande klanten over uw product of dienst praten met hun netwerk.
Nieuwe klanten komen vanzelf als bestaande klanten worden behouden. Een retentiebeleid is dus minstens net zo belangrijk als een acquisitiebeleid. Want ook negatieve ervaringen worden in een netwerk doorverteld.
Hoe dan ook, maak gebruik van die Sociale netwerken. Laat ze voor u werken en u krijgt er 'gratis' klanten bij!
|
|
Afgelopen week werd de Economische Verkenning Rotterdam 2008 gepresenteerd. Dit rapport geeft een beeld van de economische prestaties van Rotterdam in heden, verleden en toekomst. Het rapport werd natuurlijk in een roerige economsiche situatie gepresenteerd. Ook aan Rotterdam gaat de kredietcrisis niet voorbij.
Toch wordt voor Rotterdam op een bescheiden economsiche groei (tot maximaal 1%) gerekend in 2009. Nationaal wordt dus met een nulgroei tot zelfs een krimp rekening gehouden. Rotterdam gaat het in 2009 beter doen dan de rest van Nederland.
Dit heeft alles te maken met de Rotterdamse Haven. Deze is zeer belangrijk voor de Rotterdamse economie. Verwacht wordt dat rederijen eerder voor de Rotterdamse Haven zullen kiezen dan de concurrenten Hamburg en Antwerpen, omdat Rotterdam goede achterlandverbindingen heeft en ook hele grote schepen kan ontvangen.
Daarnaast is de collectieve sector (zorg, overheid en onderwijs) belangrijk in Rotterdam. Tekenend daarvoor is dat eenderde van alle banen in Rotterdam zich in deze sector bevindt. En de collectieve sector is veel minder gevoelig voor conjuncturele schommelingen. Rotterdamse wethouders beloofden ook nog eens 40 miljoen extra te investeren in het opknappen van straten, parken en buurten om zo de economie een extra zetje te geven.
Waar Rotterdam het economisch altijd slechter deed dan de andere grote steden Amsterdam, Den Haag en Utrecht lijkt de positie van de Maasstad nu rooskleuriger dan deze andere steden. Alleen Utrecht doet het op de langere termijn beter.
Dat Rotterdam het nu structureel beter doet, is naast de Haven, te danken aan het belangrijker worden van de kennisintensieve sectoren in Rotterdam. In 20 jaar tijd is het aandeel van de kennisintensieve sectoren in de Rotterdamse economie toegenomen van 10,5% naar 15,2%. En dat maakt de Rotterdamse economie robuuster. Het biedt ook steeds meer baankansen voor hoger opgeleiden. Maar daarover meer in een volgende blog.
|
|
Uitzendbureau Unique heeft kraamverlof voor vaders in haar arbeidsvoorwaarden opgenomen. Mannen krijgen na de geboorte van een kind acht tot tien dagen (extra) vrij. Deze dagen zijn tot een half jaar na de geboorte van het kind op te nemen. Volgens vakblad P&Oactueel gingen eerder al Compagnon, PriceWaterhouseCoopers en de gemeente Nijmegen het uitzendbureau voor.
Natuurlijk een prima actie van deze uitzender. Het is immers belangrijk voor de binding tussen kind en vader dat veel tijd gezamenlijk wordt doorgebracht. Maar dat is natuurlijk niet de insteek van dit uitzendbureau. Het gaat om het binden en makkelijker aantrekken van mannelijke personeelsleden.
Bij uitzendbureaus werken over het algemeen wat jongere mensen. Mannen en vrouwen dus die vaker dan gemiddeld kinderen krijgen. En om deze groep aan te trekken en te behouden gaat Unique tot deze opmerkelijke maatregel over.
Vooralsnog zal het een druppel op de gloeiende plaat zijn. Het personeelsverloop bij uitzendbureaus is traditioneel hoog. Een verloop van 30% is geen uitzondering. Dan moet er natuurlijk nogal wat uit de kast gehaald worden om dit omlaag te brengen. Daarnaast is de uitzendwereld een echte vrouwenwereld. Het aantal mannen is er vaak op de vingers van één hand te tellen.
Een sympathiek gebaar dus van Unique, dat misschien wel helpt bij het makkelijker aantrekken van mannelijke personeelsleden, maar waar geen wonderen van verwacht mogen worden. Alle beetjes helpen, zullen we maar zeggen....
|
|
Met het gevaar over te komen als een deeltijdfundamentalist nog een bericht over deeltijdwerkers. Volgens de Nationale Enquete Arbeidsomstandigheden 2008 van TNO en CBS zijn werknemers met een werkweek van tussen de 25 en 28 uur het meest tevreden over hun werk.
Een groot deel van de werkenden wil dan ook minder uren werken dan contractueel vastgelegd. Met name de mannen. Gemiddeld willen mannen 1,4 uur per week minder werken. Gek genoeg was dit voorgaande jaren 3 uur. We willen dus met zijn allen iets minder werken, maar wel meer dan voorgaande jaren. Wellicht een gevolg van de kredietcrisis. Werknemers beseffen dat ze een stapje extra moeten zetten, voor de Nederlandse economie, maar waaschijnlijker nog meer vanuit welbegrepen eigenbelang.
Naar beroepsniveau zijn er grote verschillen. Bouwvakkers en ICT'ers willen 2,5 uur per week minder werken. Vrachtwagenchauffeurs, schoonmakers, horecapersoneel en bejaardenverzorgers willen juist meer werken. En laten dit nu juist de beroepen zijn waarvoor veel vacatures zijn en arbeidsmarktknelpunten bestaan. Misschien moeten werkgevers eens inventariseren hoe het bij hun huidige werknemers zit.
Het is trouwens maar de vraag of meer werken mogelijk is. Tussen willen en kunnen zit een groot gat. Soms laat de bedrijfsvoering dit niet toe (bijvoorbeeld horeca). Soms wettelijke beperkingen (rijtijdenbesluit - vrachtwagenchauffeurs). En soms laat de thuissituatie dit niet toe (bijvoorbeeld zorgtaken).
De Raad voor Werk en Inkomen becijferde een aantal jaren terug al dat een uur per week meer werken hetzelfde effect heeft op het arbeidsaanbod als een jaar later met pensioen gaan. Vanuit deze optiek gezien is het dus een zegen - zeker bij een krappe arbeidsmarkt - dat het aantal uren dat mensen minder willen werken, daalt.
|
|
Ik ben begin jaren '70 geboren. Dat betekent dat ik ook in de jaren '70 op de lagere school zat. Ik woonde in een dorp, met de lagere school dichtbij. Zelfs zo dichtbij dat ik om 12.00 uur steevast naar huis rende. Voor een lekkere boterham met pindakaas, die door mijn moeder gesmeerd werd. Ook al mijn klasgenoten gingen naar huis en kregen van hun moeder een kop thee en een paar sneeen brood. Mama's werkten toen nog niet, ook niet in deeltijd.
Sinds die tijd is - gelukkig maar - veel veranderd. Vrouwen zijn massaal gaan werken. Nederland kent dan ook een hoge arbeidsparticipatie. Europees gezien is het percentage werkende vrouwen zelfs ruim bovengemiddeld. Alleen in de Scandinavische landen werken meer vrouwen. Alleen werkt de overgrote meerderheid van de Nederlandse vrouwen (75%) wel in deeltijd.
En dan ben je dus lui, gemakzuchtig en een totale verkwisting. Althans, volgens feministe Heleen Mees. Naar aanleiding van het onderzoek "Verdeelde tijd. Waarom vrouwen in deeltijd werken" van het Sociaal Cultureel Planbureau reageerde zij in dagblad Metro op de uitkomsten van dit onderzoek. "Vrouwen die in deeltijd werken verpesten het voor de rest en ook voor hun dochters en hun kleindochters". "Ze zijn lui, bang om hun nek uit te steken en gemakzuchtig. Ze zijn een totale verkwisting". Belachelijke woorden natuurlijk van deze mevrouw. En geldt dat dan ook voor die 25% van de mannen die in deeltijd werken om bijvoorbeeld op de kinderen te passen?
Een vrouw die in deeltijd werkt omdat ze zorgtaken heeft voor bijvoorbeeld de kinderen of een hulpbehoevend familielid lijkt mij allebehalve lui en gemakzuchtig. Ik denk dat een vrouw dan blij mag zijn dat ze kan multitasken. Nogmaals, onzinnige woorden dus van deze Heleen Mees.
En was mijn moeder een slecht voorbeeld voor haar dochter? Misschien dat je mijn zus lui kunt noemen....met ruim 100 mensen in dienst kun je lekker veel delegeren....
|
|
Het Economisch Instituut voor de Bouwnijverheid (EIB) verwacht dat de bouw van nieuwbouwhuizen de komende twee jaar met 20% afneemt. De subsector grond- weg en waterbouw, de sector waar we als Nederlanders niet zo dol op zijn, omdat dit de 'fileveroorzakers' zijn, heeft minder last van een inzakkende orderportefeuille.
Voor de komende maanden verwachten bouwbedrijven per saldo nog een (lichte) stijging van de werkgelegenheid in de bouw. Het EIB voorspelt echter dat in 2009 en 2010 het aantal werknemers in de bouw daalt.
De afgelopen jaren was in de bouw het gebrek aan voldoende personeel de voornaamste oorzaak voor het achterblijven van de groei van de omzet.
Volgens het Centraal Bureua voor de Statistiek stonden in het tweede kwartaal van 2008 in de bouw 19.500 vacatures open. Per 1000 banen betekende dit 50 vacatures. Dit is de zogenaamde vacaturegraad. Voor alle organisaties in Nederland lag de vacaturegraad in het tweede kwartaal 2008 op 32. De bouw heeft dus te maken met een krappe arbeidsmarkt.
Hoewel dus de bouw een zware tijd tegemoet gaat - en dan met name de huizenbouwers - zit er ook een keerzijde aan de medaille. De krappe arbeidsmarkt voor bouwpersoneel, zal minder krap worden. En dat is in ieder geval een reden minder voor stagnatie van omzet en groei van bouwondernemingen!
|
|
Toine Al zegt in gesprek met De Pers dat Nederlandse bedrijven jaarlijks een half miljard kunnen besparen door nieuwe medewerkers goed op te vangen. Binnen een jaar is 16% van de nieuwe medewerkers alweer vetrokken en daarvan geeft een deel aan te vertrekken omdat het introductieprogramma tegenviel.
Het is inderdaad zeer belangrijk om nieuwe medewerkers goed op te vangen en te begeleiden. Een goed inwerkprogramma zorgt ervoor dat het verloop (iets) daalt. Belangrijker nog is dat een nieuwe medewerker met de juiste begeleiding veel sneller ingewerkt en productief is. Het gevolg is een hogere medewerkerstevredenheid, wellicht een hogere klanttevredenheid, en een hogere omzet en winst.
Typisch een geval dus van kosten die voor de baat uitgaan. Want inderdaad, een inwerkprogramma opstellen en mensen begeleiden kost ook tijd en geld. Maar dit wordt snel terugverdiend aan lagere wervingskosten en een hogere productiviteit.
Over die wervingskosten is nog wel meer op te merken. Toine Al zegt dat het werven van een nieuwe medewerker 700 tot 1200 euro kost. Deze bedragen komen mij zeer onwaarschijnlijk voor. In incidentele gevallen zullen wervingskosten zo laag zijn. Maar als naar gemiddelde wervingskosten gekeken wordt, zijn deze wervingskosten vele malen hoger!
In dit geval denk ik dat het zelfs een factor 10 tot 25 te laag is. Immers, er moet niet alleen naar de out of pocket kosten gekeken worden, zoals bijvoorbeeld het plaatsen van een advertentie op een vacaturebank of een advertentie in een weekblad. Ook kosten voor het inventariseren van de vacature, het opstellen van het functieprofiel, het voeren van de selectiegesprekken door P&O en lijnmanamagement en de administratieve afhandeling moeten meegenomen worden. En als deze 'verborgen' kosten meegerekend worden praten we dus al gauw over tienduizenden euro's!
En dat maakt het investeren in een goed inwerkprogramma alleen maar meer noodzakelijk!
|
| |
|
