| | Interim Intelligence |  | | Voor kennis van klanten en personeel |
|
|  |  |
|
Dominic Schrijer, de Rotterdamse wethouder van Werk, belooft binnen vier jaar een stad zonder werklozen.
Ik moest meteen denken aan het communistische China van enkele jaren terug. Ook daar was het werkloosheidspercentage nul. Iedereen werkte er volgende de officiële statistieken. Want in een Communistische heilstaat komt uiteraard geen werkloosheid voor. Het mooie was dat ook iedereen echt een baan had. Ze hadden alleen niet allemaal iets te doen. Zo telde ieder hotel een overvloed aan portiers. Af en toe mocht één van hen de deur openhouden voor een gast. Een toerist die de weg vroeg was welkom vertier. Geen officiële werkloosheid dus, maar verborgen werkloosheid.
In Rotterdam gaat het er anders aan toe. Iedereen in de bijstand gaat aan de slag. Dat kan als vrijwilliger zijn of een combinatie van werken en leren. Daarnaast zijn er zogenaamde ‘toegeleidings’- of opstapbanen. Werklozen gaan eerst een eenvoudig baantje vervullen, zoals bijvoorbeeld inpakker bij de AH, en moeten dan doorstromen naar een reguliere baan.
Een ambitieus streven van wethouder Schrijer. En helemaal als je de reacties ziet van enkele Rotterdamse werklozen. Natuurlijk zijn ze niet van plan te gaan werken voor een salaris net boven het bijstandsniveau. En al helemaal niet dat “minderwaardige werk”, aldus enkele geïnterviewde werklozen in de Volkskrant. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat er ook werklozen positief reageren. Ze voelen zich weer nuttig en worden uit hun isolement gehaald.
Ik ben benieuwd of Rotterdam voldoende ‘opstapbanen’ blijkt te hebben. Vooral de zorg en beveiliging worden genoemd als sectoren met potentieel. In de zorg zal dan goed gekeken moeten worden naar functiesplitsing, zoals ik eerder al eens beschreef in Hoger opgeleiden helft tijd onderbenut.
Het streven is mooi, de werkelijkheid weerbarstig, zoals ook de flop De Nieuwe Arbeidsmarkt bewees. Maar wat zou het goed zijn als dit eens gaat werken en Rotterdam er ook nog eens niet financieel op leegloopt. Want aan begeleiding en dergelijke worden grote bedragen uitgegeven.
Over 4 jaar volgt mijn evaluatie :-)
|
|
|
<< Terug |
Reactie Toevoegen |
|
|
sociaal vangnet Mijn 'liberale hart' is pas echt gaan kloppen toen ik 8 jaar geleden geconfronteerd werd met de situatie waarin sommige werklozen met bijstand zitten toen ik omscholingstrajecten organiseerde voor hoger opgeleide werklozen tot software developer.
De werkloze werd op allerlei manieren ondersteund middels het sociale vangnet. Het gevolg was, dat wanneer hij een baan bij een bedrijf aannam die iets boven minimumloon lag, hij er netto op achteruit ging. Een greep: leningen van de gemeentelijke kredietbank moesten (met terugwerkende kracht) zelf worden afgelost, in bijstand werd dit door de sociale dienst gedaan. Cursussen die de partner volgde om werk te krijgen moesten zelf betaald worden. De huursubsidie werd lager...
Het is dat de meeste werklozen waarmee ik werkte hoger opgeleid waren en met hun ambitie verwachtten dat ze een bovenmodaal salaris zouden gaan verdienen. Ze moesten de eerste paar jaar dus investeren in hun carriere. Er is echter een grote groep mensen die met deze 'maatregelen' niet aan het werk gaat omdat ze er niet op vooruit gaan financieel.
Ik ben benieuwd of de gemeente Rotterdam ook financiele incentives gebruikt in de uitvoering van hun plan. |
| |
|
