Blogs over ontwikkelingen met betrekking tot arbeidsmarkt, economie, scholing en media in Rotterdam
|
Dominic Schrijer, de Rotterdamse wethouder van Werk, belooft binnen vier jaar een stad zonder werklozen.
Ik moest meteen denken aan het communistische China van enkele jaren terug. Ook daar was het werkloosheidspercentage nul. Iedereen werkte er volgende de officiële statistieken. Want in een Communistische heilstaat komt uiteraard geen werkloosheid voor. Het mooie was dat ook iedereen echt een baan had. Ze hadden alleen niet allemaal iets te doen. Zo telde ieder hotel een overvloed aan portiers. Af en toe mocht één van hen de deur openhouden voor een gast. Een toerist die de weg vroeg was welkom vertier. Geen officiële werkloosheid dus, maar verborgen werkloosheid.
In Rotterdam gaat het er anders aan toe. Iedereen in de bijstand gaat aan de slag. Dat kan als vrijwilliger zijn of een combinatie van werken en leren. Daarnaast zijn er zogenaamde ‘toegeleidings’- of opstapbanen. Werklozen gaan eerst een eenvoudig baantje vervullen, zoals bijvoorbeeld inpakker bij de AH, en moeten dan doorstromen naar een reguliere baan.
Een ambitieus streven van wethouder Schrijer. En helemaal als je de reacties ziet van enkele Rotterdamse werklozen. Natuurlijk zijn ze niet van plan te gaan werken voor een salaris net boven het bijstandsniveau. En al helemaal niet dat “minderwaardige werk”, aldus enkele geïnterviewde werklozen in de Volkskrant. Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat er ook werklozen positief reageren. Ze voelen zich weer nuttig en worden uit hun isolement gehaald.
Ik ben benieuwd of Rotterdam voldoende ‘opstapbanen’ blijkt te hebben. Vooral de zorg en beveiliging worden genoemd als sectoren met potentieel. In de zorg zal dan goed gekeken moeten worden naar functiesplitsing, zoals ik eerder al eens beschreef in Hoger opgeleiden helft tijd onderbenut.
Het streven is mooi, de werkelijkheid weerbarstig, zoals ook de flop De Nieuwe Arbeidsmarkt bewees. Maar wat zou het goed zijn als dit eens gaat werken en Rotterdam er ook nog eens niet financieel op leegloopt. Want aan begeleiding en dergelijke worden grote bedragen uitgegeven.
Over 4 jaar volgt mijn evaluatie :-)
|
|
Deze week werd de Economische Verkenning Rotterdam 2009 – 2010 gepresenteerd door de gemeente Rotterdam. De Werkgelegenheidsmonitor Rotterdam maakt onderdeel uit van die verkenning. In deze Werkgelegenheidsmonitor wordt niet alleen teruggekeken, maar is ook een toekomstverkenning opgenomen. En dat is natuurlijk altijd interessant!
Hoe gaat de werkgelegenheid in een conjunctuurgevoelige economie als die van Rotterdam zich ontwikkelen tot 2014? Enkele ‘hoogtepunten’ uit het rapport:
- De verwachting is dat de vacaturemarkt in Rijnmond over 2009 met ongeveer 1/3 zal krimpen en in 2010 met 10% zal stijgen. Het zal dus enkele jaren gaan duren voordat het niveau van 2008 weer bereikt wordt.
- Voor de toekomst 2010 – 2014 liggen de kansen vooral in de zorgsector, de uitzendbranche, de transportsector en de kennisdiensten. Rotterdam kent gemiddeld 4.000 baanopeningen per jaar voor zorgsector en 1.000 tot 1.200 baanopeningen per jaar voor de andere genoemde sectoren.
- De groeicijfers voor Rotterdam 2010 – 2014 blijven achter bij de landelijke ontwikkelingen.
- De groei doet zich in de komende jaren vooral voor op de specifieke werkmilieu’s (zoals ziekenhuisterreinen, onderwijsinstellingen) en op de kleinere bedrijventerreinen in de buurt van de wijken.
- Daling van de werkgelegenheid wordt verwacht op de grootschalige bedrijfsterreinen, de woongebieden en – vooral – de binnenstad. Dit laatste wordt veroorzaakt door een verwachte krimp van werkgelegenheid in de detailhandel.
- Ongeveer twee van de drie baanopeningen (vervanging en groei) worden vervuld door mensen die al op de arbeidsmarkt actief zijn. Voor één derde deel worden de banen vervuld door mensen die (weer) tot de arbeidsmarkt toetreden, waaronder schoolverlaters.
- Baanopeningen ontstaan vooral op middenniveau (LO 23%, MO 45%, HO 32%).
- De baanopeningen in de zorgsector (LO 15%, MO 46%, HO 39%) en kennisdiensten (LO 11%, MO 38%, HO 51%) zijn op een hoger dan gemiddeld niveau. De baanopeningen in de uitzendbranche (LO 26%, MO 57%, HO 17%) en de transportsector (LO 34%, MO 50%, HO 16%) zijn op een lager dan gemiddeld niveau.
Voor de komende jaren wordt een groei van economie en werkgelegenheid verwacht. Deze verwachtingen zijn gebaseerd op het middenscenario van het Centraal Planbureau. Omdat verwachtingen op basis van onzekerheid steeds bijgesteld worden, moeten de uitkomsten puur als richtinggevend worden gezien.
Wat in ieder geval duidelijk wordt is dat de arbeidsmarktpositie van hoger opgeleiden beter is dan die van lager opgeleiden. Dit komt mede door de gunstige werkgelegenheidsverwachtingen voor de zorgsector. Het opleidingsniveau van medewerkers in de zorg is hoger dan gemiddeld. Uiteraard trekken ook de kennisdiensten dit gemiddelde omhoog.
Uitzendkrachten profiteren, in eerste instantie, van de onzekerheid bij bedrijven over de duurzaamheid van het economisch herstel. Conjunctuurgevoelige sectoren als de chemie en de aardolieverwerkende industrie die beiden sterk vertegenwoordigd zijn in Rotterdam, zullen veelvuldig uitzendkrachten inschakelen.
In het rapport zijn vele tabellen opgenomen. Enkele van die tabellen werken enigszins op de lachspieren. Zie daarvoor onderstaande tabel. Hier is de ontwikkeling van het aantal banen naar sector en opleidingsniveau uitgesplitst. Het gaat dus om de situatie voor de komende vier jaar….
Een voorbeeld: In de groothandel verdwijnen er tot 2014 31 banen per jaar voor lager opgeleiden, 8 voor middelbaar opgeleiden en groeit de werkgelegenheid voor hoger opgeleiden met 1 per jaar. Alleen de komma’s ontbreken nog! Dergelijke gegevens zo ver uitsplitsen onder de huidige economische omstandigheden is zinloos. Deze gegevens zijn totaal nietszeggend. Als samensteller van dit rapport zou ik daar toch nog eens kritisch naar kijken.
Niettemin krijg ik een goed gevoel als ik deze werkgelegenheidsmonitor en de Economische verkenning zèlf lees. Veel dynamiek. Grootste probleem is de hoge werkloosheid, vooral veroorzaakt door het gemiddeld lage opleidingsniveau van de Rotterdamse beroepsbevolking. Maar de nieuwe generatie die op de arbeidsmarkt komt is al hoger opgeleid. Nu nog de (afgestudeerde) studenten behouden voor de Rotterdamse arbeidsmarkt. Boeiende toekomst!
|
|
Het Rotterdams stadsbestuur gaat zich actief bemoeien met het onderwijsaanbod in Rotterdam-Zuid. Het college wil dat jongeren vanaf volgend jaar nog slechts een vervolgopleiding kiezen, die leidt tot een baan.
Rotterdam maakt een vuist om de arbeidsperspectieven op “Zuid” te verbeteren. Uiteraard kunnen (aankomend) studenten niet gedwongen worden om een bepaalde studiekeuze te maken. Maar door de studiekeuze te beperken tot die studies die ook daadwerkelijk leiden tot een baan, kan er wel sturing aan worden gegeven. Dit zal op het eerste gezicht wellicht leiden tot protest bij studenten. Hen wordt immers een ruimere keuze ontnomen. Maar uiteindelijk zijn zij er ook bij gebaat een baan te vinden als ze afgestudeerd zijn.
Voor studies als particulier digitaal onderzoeker, juridisch medewerker –sociale zekerheid (4), medwerker ict (2 en 3) en secretarieel medewerker (2) is de kans op een passende baan op de arbeidsmarkt in regio Rotterdam gering. Wat is dan nog de toegevoegde waarde van deze studie in die regio? De belastingbetaler betaalt mee aan een studie waarvan de arbeidsmarktperspectieven ongunstig zijn. De studenten (of ouders) betalen voor een studie waar ze nooit hun geld mee gaan verdienen. En ondertussen komen er alleen al in de Rotterdamse haven de komende jaren 3.500 banen vrij door de vergrijzing. Banen die niet opgevuld kunnen worden omdat er te weinig geschoolde mensen voor zijn.
Veel studenten geven aan nog helemaal niet te weten wat ze willen gaan studeren. In 2008 gaf een vijfde van de havisten ‘de afstand tot de woonplaats’ als belangrijkste reden bij hun studiekeuze. Het beperken van het aantal studies zal de studenten alleen maar helpen. Dus gemeentes van Nederland, doe uzelf en (aankomende) studenten een plezier en volg het voorbeeld van Rotterdam. Dan doen we met z’n allen iets aan de toekomstige krappe arbeidsmarkt.
Deze post is geschreven door Gastblogger Baukelien van Minnen
|
|
Sommige initiatieven sterven in schoonheid. Ze wekken hoge verwachtingen die vervolgens niet waargemaakt worden. Het initiatief De nieuwe arbeidsmarkt is er zo één.
Wat is de nieuwe arbeidsmarkt?
"De Nieuwe Arbeidsmarkt biedt een interactief platform aan iedereen die te maken heeft met de regionale en grootstedelijke arbeidsmarkt. Daar ligt nu de uitdaging om nieuw beleid te maken en nieuwe acties te ontwikkelen op de belangrijke items:
- de match van vraag en aanbod
- de aansluiting tussen onderwijs en arbeidsmarkt
- de inzet van arbeidsmarktinformatie"
Zo staat op de site te lezen.
Het initiatief werd gelanceerd in een tijd dat de arbeidsmarkt krap was. Een heel andere uitgangssituatie. De nadruk lag op het werven van personeel. Daarnaast blijft het bemiddelen van langdurig werklozen een issue. Sinds de introductie is de situatie op de arbeidsmarkt verandert. De krapte is goeddeels verdwenen en daarmee lijkt ook een beetje het lot van dit initiatief (voorlopig?) bezegeld.
Zie ook bijgaand plaatje. Beloofd wordt het volgende "Deze website is uw digitale knipselkrant, die u dagelijks op de hoogte houdt van het nieuws uit de regionale arbeidsmarkt." Nou ben ik blij dat ik ook nog op (talloze) andere manieren aan mijn informatie kom. Want een laatste update op 13 juli slaat natuurlijk nergens op als je 'dagelijks op de hoogte houden' belooft.
Dan is er nog het interactieve aspect. Nog eens aangezet door zinnen als: "Deze website bevordert het co-makerschap van de 3 O's: specialisten die kennis uitwisselen om samen een goed product neer te zetten." Nergens op deze site kan ik iets ontdekken dat ook maar in de verste verte op interactie duidt. Ik kan niet zelf boodschappen achterlaten. Ik kan nergens op reageren. Kan met niemand online in contact treden. Een verwijzing naar sociale media dan? Nope. Er is alleen een e-mailmogelijkheid met de initiatiefnemers.
Het lijkt erop alsof de grootse plannen in de kiem zijn gesmoord met het omslaan van het economisch tij.
Maar dat is natuurlijk de grootste fout die er gemaakt kan worden. Ten eerste zijn er nog steeds branches en functiegroepen die met een schaarse arbeidsmarkt te maken hebben. Denk bijvoorbeeld aan de zorg en SAP-specialisten. Daarnaast zouden organisaties druk bezig moeten zijn met de krapte die er aankomt als gevolg van de vergrijzing. Daarnaast zie ik juist nu grote uitdagingen werklozen aan een baan te helpen en te voorkomen dat er straks een grote groep mensen definitief buiten de boot valt. Anticyclisch investeren is geen overbodige luxe.
Waar is de visie op grootstedelijke arbeidsmarktpolitiek? Wat gaat er gebeuren met de uitdagingen van de toekomst? Juist beleidsmakers, de partijen die achter de nieuwe arbeidsmarkt zitten, zouden toch een lange termijn visie moeten hebben. Zouden boven partijen moeten staan en de waan van de dag moeten laten voor wat 'ie is.
Initiatiefnemers van de nieuwe arbeidsmarkt: neemt uw verantwoordelijkheid en neem dit initiatief serieus. We hebben het nodig!
|
|
Guerrillamarketing is het met bescheiden middelen een groot of opvallend resultaat behalen. Vaak gaat het om 'opvallende', beetje stoute acties. Guerrilla-marketing is ook voor personeelswerving goed toe te passen.
Een goed voorbeeld van een geslaagde guerrilla-marketingactie is de mobiele kassa van Dirk van den Broek. Deze kassa stond voor concurrerende supermarkten. Klanten die naar buiten kwamen konden nogmaals hun boodschappen laten scannen om te zien wat het verschil zou zijn als ze bij Dirk van den Broek dezelfde boodschappen zouden doen.
Ook op het gebied van personeelswerving zijn er leuke voorbeelden. Reclamebureau TBWA wierf nieuw personeel door glazenwassers met opvallende t-shirts de ramen van de kantoren van concurrenten te laten lappen. Op de voorkant van de shirts stond bijvoorbeeld: “TBWA zoekt accountmanager”. Op de achterkant stond: “Quit and join us”. Het leverde inderdaad reacties op van sollicitanten. Naast een heleboel media-aandacht.
Ook in de accountancy-branche een aantal voorbeelden van guerrilla-werving. Berk stond in 2007 met een grote videowall voor de grote accountantskantoren en daagde hun medewerkers uit iets te mailen of sms-en over hun balans werk/privé. Berichtjes werden direct op het grote scherm getoond. Deelnemers aan de actie werden vervolgens uitgenodigd voor een leuke balanstest op maakdebalansop.nl (nog steeds actief). De balans werk/privé bij de grote kantoren blijkt regelmatig verstoord.
Accountantskantoor ABAB liet taarten bij medewerkers van concurrent Ernst & Young bezorgen. ABAB hoopte Ernst & Young-medewerkers te bewegen over te stappen.
Afgelopen week trof ik ook nog een creatief, guerrilla-achtig staaltje aan van studentenwerving in Rotterdam. Het betreft een actie voor de werving van studenten voor de PABO-opleiding van Hogeschool InHolland. Op een heleboel plaatsen zijn op het trottoir stickers geplakt met de tekst: "Met kinderen zoeken naar antwoorden? Wordt juf of meester". Daarnaast was steeds een raadsel, een som of een meerkeuzevraag (met een mal) gespoten (zie ook de foto voor een voorbeeld). Leuk is ook dat er mensen zijn die deze vragen gaan beantwoorden en het antwoord er met krijt bijschrijven of het juiste antwoord onderstrepen. Dat is dus goeie guerrillamarketing! Mensen tot actie aanzetten.
Het bureau RPlus brengt op creatieve wijze vraag een aanbod van it-professionals bij elkaar. Door de huidige economische omstandigheden komen regelmatig IT'ers 'op de bank terecht' (er is even geen werk voor). RPlus haalt dit verschijnsel uit de taboesfeer met de speciale website it bankzitter. En ook via twitter en LinkedIn wordt het initiatief ondersteund. Het meest opvallende van de actie is een heuse "Koninklijke" bank. De actie is dan ook van start gegaan tijdens de Haagse Koninginnenach. Een geïntegreerde campagne dus, met creatieve elementen.
Een geslaagde guerrillamarketing-actie kan zeer effectief zijn. Vaak is alleen al de media-aandacht genoeg om de kosten van een dergelijke actie terug te verdienen.
Bovenstaande voorbeelden tonen ook nog eens aan dat marketing en personeelswerving dicht bij elkaar liggen.
Hoe dan ook, ik wens u veel creativiteit!
|
|
De ABU Marktmonitor doet er iedere vier weken kond van. Het dalen van het aantal uitzenduren en dito omzet. Dalende omzetten zijn inherent aan het cyclische karakter van het uitzendwezen. Krijgen organisaties minder orders, minder werk, dan vliegen uitzendkrachten er als eerste uit. Trekt de orderportefeuille aan, dan wordt snel een belletje gepleegd naar de flexleverancier.
Probleem is, het klinkt allemaal ver van ons bed. Die grote concerns, de Randstadten en de Contents en de Adecco’s van deze wereld. Ze zullen het zwaar hebben. Maar 10%, 20%, 30% omzetdaling, het blijft abstract.
Daarom maar eens bij mij om de hoek op de Laan op Zuid (Rotterdam) gekeken. Daar zitten een flink aantal kantoren van uitzendondernemingen. De klappen die het uitzendwezen krijgt zouden zichtbaar moeten zijn, al is het waarschijnlijk op kleinere schaal.
Het eerste uitzendkantoor waar ik langs loop is dat van Maintec. Maintec is een van de hoofdmerken van de Humares groep. Maintec bemiddelt in technisch personeel. En daarover roept het UWV dat er nog steeds schaarste bestaat aan technische vakkrachten. Maar wat schetst mijn verbazing? Het bord waarop openstaande vacatures worden geadverteerd, normaal gevuld met 9 vacatures, telt er slechts twee. Opdrachtgevers nemen deze gelegenheid ten baat en nemen dat schaarse personeel meteen vast aan? Niet erg waarschijnlijk.
De volgende vestiging is die van Allure. Deze is sinds 2 maart elders gevestigd. Deze vestiging is gesloten. Een maatregel die vele uitzendondernemingen nemen, het sluiten en samenvoegen van vestigingen.
Bij de vestiging van uitzendbureau Ijsselmonde is 1 lege plek op het vacaturebord te ontwaren. Twee andere plekken zijn gevuld met 'algemene mededelingen'.
Bij UBN hangt over het algemeen heel de etalage vol met vacatures. Zo ook nu. Wel betreft het meer algemene functiegroepen. "Koeriers gevraagd". "Logistiek medewerker". En deze uitingen komen een aantal keer terug in de etalage. Geen (unieke) vacatures dus.
Consolid dan. Gespecialiseerd in logistiek en beveiliging. De etalage hangt vol met vacatures voor (bus-)chauffeurs. Vooral buschauffeurs voor vele verschillende regio’s. Da’s natuurlijk altijd lekker. Een grote openbaar vervoer-klant, die ook nog eens redelijk conjunctuurongevoelig is. De vestiging van Consolid lijkt dus op het oog geen of minder last te hebben van de economische malaise.
Verder naar Amanos, een uitzendbureau voor lager en middelbaar opgeleide technici. Ook hier slechts de helft van de beschikbare vacatureposities gevuld.
Conclusie: het is niet alleen kommer en kwel op nationaal niveau voor uitzendondernemingen. Ook lokaal, en specifieker de Rotterdamse Kop van Zuid (met een nieuw UWV-kantoor, nieuwbouw aan de Hogeschool InHolland, Luxor, Hotel New York, de bouw van de hoogste toren van de Benelux voor Deloitte, een Belastingkantoor, etc), ziet het er niet best uit voor uitzenders.
Wel netjes dat de verschillende bureaus hun etalages niet volhangen met allerlei fake-vacatures.
|
|
Taadaadaatata! Nummer 100 alweer. De honderdste post op de blog van Interim Intelligence. Op 9 september 2008 werden de eerste vijf berichten geplaatst. Daarna volgde een gestage stroom aan blogs. Deze blogs waren over het algemeen zakelijk van karakter. Steeds stonden de onderwerpen arbeidsmarkt, HRM, werving, marketing en sociale media centraal. En liefst ook nog in combinatie met elkaar.
Maar heeft u mij nu ook een beetje leren kennen? Weet u wie ik ben? De honderdste blog lijkt me een uitgelezen moment om eens te laten zien wie uw blogger van dienst eigenlijk is? Wat hem interesseert, bezighoudt en drijft. Maar eens beginnen met wat favorieten.
Top drie favoriete boeken (fictie):
Ondraaglijke lichtheid van het bestaan - Milan Kundera (eigenlijk zijn hele oeuvre)
- Siddharta - Herman Hesse
- Archibal Strohalm - Harry Mulisch
- (Bonus: Tristan en Isolde van Jaap ter Haar)
Favoriete kinderboek: Scheepsjongens van Bontekoe en verder alle Suske's en Wiske's.
Top drie favoriete boeken (non fictie):
- Communication as Action (vooral doordat er een les instaat die ik regelmatig toepas: "don't drop the atomic bomb!")
- De Larf (van Midas Dekkers, maar ik vind al zijn boeken fantastisch!)
- The Tipping Point (Malcolm Gladwell)
Top 10 Favoriete films (in willekeurige volgorde. Ik zou ze naast elkaar moeten zetten):
- American Beauty (met o.a. Kevin Spacey)
- The Truman Show (Jim Carrey)
- The Shawshank Redemption (Tim Robbins)
- Snatch (met een onverstaanbare Bratt Pitt)
- Kill Bill (deel 1 & 2, Uma Thurman, David Carradine)
- The Usual Suspects (wederom met o.a. Kevin Spacey en Benicio Del Toro)
- Once Upon a Time in the West (Charles Bronson, Henry Fonda, Claudia Cardinale, prachtige muziek en dito camerawerk)
- Pulp Fiction (o.a. Samuel L Jackson, John Travolta, Bruce Willis)
- Traffic (Michael Douglas, Catherina Zeta Jones, Benicio Del Toro)
- Face Off (John Travolta, Nicolas Cage)
En ja, dan doe ik een heleboel films tekort....
Top drie favoriete albums:
- Night at the Opera (Queen)
- Graceland (Paul Simon)
- Listen without Prejudice (George Michael)
Top drie favoriete steden:
- Antwerpen (zou ik ooit nog eens willen wonen)
- Kopenhagen (heb ik tijdens mijn studie een half jaar gewoond)
- Rotterdam (huidige woonplaats en altijd iets te doen)
Favoriete gerecht: Lasagna
Favoriet vakantieland: Italië
Favoriete kledingmerken: Guru en Hugo Boss
Favoriete sporten: voetbal en hardlopen (ik heb de marathons van Rotterdam, Amsterdam en New York gelopen. Moet daar nu overigens niet aan denken. Mijn conditie is momenteel belabberd).
Favoriete auto: donkergrijs. Ik geef geen moer om auto's....
Top drie favoriete blogs in de afgelopen tien maanden geschreven:
12 adviezen voor HR en Recruitment in 2009
Vijf manieren om wervingskosten te beperken
Rotterdamse krantenoorlog, maar niet in mijn wijk
Een vrij willekeurig overzicht van favorieten, ik geef het toe. Maar hopelijk heeft u zo wel een beter beeld van mij.
Tenslotte nog mijn 'droomklus', een opdracht die ik graag zou willen vervullen:
De strategie uitwerken voor het werven van personeel met behulp van de inzet van sociale media. Vervolgens ook nog betrokken zijn bij de uitvoering daarvan.
Dat begint dus bij onderzoeken hoe de markt en de doelgroep eruit zien. Vervolgens daar de geschikte middelen en kanalen bij inschakelen, rekening houdend met de middelen en kanalen die reeds ingezet worden (en die zeker niet zomaar terzijde geschoven moeten worden). Het gaat dus om de middelenmix, waarbij ook vacaturesites en offline media ingeschakeld (kunnen) worden. Indien ik de uitvoering (gedeeltelijk) op me neem, wordt uiteraard kennis aan de organisatie overgedragen, zodat de organisatie dat in de toekomst zelf kan.
Bij blog 250 meer over mij....:-)
|
|
Het gemeentebestuur heeft besloten versneld te investeren in de economie van Rotterdam. Daarvoor is 123 miljoen euro beschikbaar gesteld. De uitgangspunten voor deze investeringen zijn neergelegd in een 6-puntenplan. Vooral scholing en de onderkant van de arbeidsmarkt krijgen extra aandacht.
Daarnaast roept het Rotterdamse gemeentebestuur partijen, zoals werkgeversverenigingen, scholen en woningbouwverenigingen, op om samen te werken. Doel is zoveel mogelijk banen te creëren, het opleidingsniveau van de Rotterdamse bevolking te verhogen en de bouwproductie op peil te houden.
Het 6-puntenplan kent de volgende speerpunten:
- Actieve bemiddeling naar werk. Wie werkloos wordt, moet zo snel mogelijk aan een nieuwe baan geholpen worden. Het recent opgerichte mobiliteitscentrum moet daarbij een grote rol spelen. Ook worden extra banen voor laaggeschoolden gecreëerd.
- Investeringen in opleiding en scholing. Werklozen die niet snel genoeg een baan vinden worden om- of bijgeschoold. Daarnaast worden scholieren voorgelicht over hun kansen op de arbeidsmarkt. Uiteraard ligt dan de nadruk op kansrijke sectoren. Met name de zorg, techniek en het onderwijs bieden voldoende baankansen.
- Aanjagen Rotterdamse economie door te investeren in ict-oplossingen voor de zorg, duurzame productie en het stimuleren van investeringen in energiebesparende maatregelen.
- Op peil houden bouwproductie. Door het verlenen van zogenaamde flitsvergunningen kunnen bouwers sneller aan de slag met projecten. Ook worden projecten versneld uitgevoerd en ondersteunt de gemeente bouwers bij de aankoop van bouwgrond.
- Opknapbeurt voor gemeentelijke voorzieningen. De gemeentelijke buitenruimte wordt verfraaid. Wegen worden opgeknapt en scholen, sportcomplexen en gymzalen gerenoveerd.
- Voorkomen armoedeval. De Kredietbank krijgt meer ruimte om kredieten te verlenen. Bovendien worden afspraken gemaakt met woningbouwverenigingen en nutsbedrijven om afsluitingen en uitzettingen te voorkomen.
Een heel pak aan maatregelen om de Rotterdamse economie te stimuleren. Maar hoewel innovatie expliciet als speerpunt wordt genoemd, vind ik dit in de plannen niet echt goed uit de verf komen. Ja, er wordt in duurzaamheid geïnvesteerd . Vooral om de klimaat- en energiesector op weg te helpen. Wat dat ook moge zijn...Shell en Eneco zouden toch hun eigen broek wel kunnen ophouden? En er wordt ook in opleidingen geïnvesteerd. Maar dan vooral voor lager opgeleiden. Het innovatiespeerpunt komt er dus wat bekaaid vanaf.
Jammer, want een structureel sterke Rotterdamse economie is gebaat bij innovatie. En er broeit genoeg in de stad. Dat 'broeinest' mag best wat meer gestimuleerd worden!
|
|
Het zal je maar gebeuren. Heb je je net voor een ton in de schulden gestoken om een Master of Business Administration-opleiding te kunnen betalen, krijg je niet de gewenste droombaan. Sterker nog, heb je überhaupt moeite met het vinden van een baan. En natuurlijk is de slechte arbeidsmarktpositie van de MBA-student relatief. Van de MBA-studenten die hun opleiding hebben gevolgd bij het gerenommeerde IMD in Lausanne heeft 90% een maand na afstuderen een baan. Alleen, dé droombaan lijkt nu even wat verder weg.
MBA-studenten komen traditioneel vaker terecht in de financiële dienstverlening en de consultancy. Maar dat zijn op dit moment natuurlijk branches waar het niet zo goed gaat en waar men dus niet staat te springen om het aannemen van dure MBA'ers.
Maar er is meer aan de hand. Er liggen kansen voor Master of Business Administration studenten bij kleinere bedrijven. Daar lopen de goedopgeleide studenten tegen andere problemen aan. Recruiters in het MKB (organisaties tot 250 medewerkers) weten niet altijd wat een MBA is. Denken dat het een HBO-opleiding is. En 'behandelen' MBA-afgestudeerden ook zo. En daar zit je als high potential natuurlijk niet op te wachten, op onderwaardering.
MBA-opleidingen zullen er dus voor moeten zorgen dat de opleiding meer bekendheid krijgt bij (ook) kleinere organisaties. Immers, als een MBA-opleiding minder goede arbeidsmarktperspectieven biedt, zullen minder mensen een MBA-opleiding gaan volgen. En daar worden prestigieuze opleiders, zoals de Rotterdam School of Management (RSM) niet blij van.
Daarnaast mag van een recruiter wel verwacht worden dat deze de waarde van een diploma in kan schatten. Dat is natuurlijk steeds de basis van een werving- en selectieprocedure die erop gericht moet zijn om de beste kandidaat voor de openstaande functie te selecteren. En dat begint met kennis van wat er op de markt te krijgen is en dus kennis van studierichtingen- en onderwijsinstellingen.
En dan is er nog de student zelf. Deze zal de eisen moeten bijstellen. Geen exorbitante salarissen of bonussen. Geen baan direct op senior managementniveau. Dat is wel even slikken als je je een jaar lang uit de naad hebt gewerkt.
MBA-opleiders doen er intussen alles aan om hun studenten zo snel mogelijk aan een baan te helpen. Hun reputatie staat immers op het spel. Contacten met bedrijven worden aangehaald en meer mensen gaan zich met het werven van vacatures bezighouden. Het meest lucratief blijkt echter het netwerk van oud-studenten. De alumni. Volgens Intermediair verzamelde RSM de afgelopen tijd 300 vacatures. Daarvan was de helft afkomstig van alumni, die RSM een mail had gestuurd met een verzoek vacatures door te sturen.
Het opzetten van een alumnibeleid, ik schreef er al eerder over, is verstandig. Vanuit commercieel oogpunt, maar zeker ook vanuit het oogpunt van personeelswerving. Want alumni kunnen het personeel, de verwijzers, de klanten of de vacatureverstrekkers van de toekomst zijn. Dat is dus wel heel veel potentieel. En wie wil dat nu laten schieten?
|
|
De Rotterdamse Haven is erg belangrijk voor de Rotterdamse economie. De Haven biedt ook veel directe en indirecte werkgelegenheid. En juist omdat de Rotterdamse Haven zo belangrijk is ben ik toch maar eens in de publicatie "Een sterke stad een sterke haven. Uitvoeringsprogramma haven en haven- en industrieel complex 2008-2012" gedoken. Hoewel de titel nou niet bepaald uitnodigt tot lezen...
In deze publicatie wordt onder andere ingegaan op maatregelen op het gebied van economie en arbeidsmarkt met betrekking tot de Rotterdamse Haven en bedrijven gerelateerd aan deze haven.
Ook de verantwoordelijke wethouder, de heer Harbers, komt erin aan het woord. Hij droomt ervan dat in 2012 iedere jongere die van de middelbare school komt minstens éénmaal in de haven is rondgeleid en het educatief centrum over de haven heeft bezocht. Schoolreisje is nog nooit zo spannend geweest zullen we maar zeggen.
Toch is dit natuurlijk een mooie ambitie. Onbekend maakt onbemind. Dus jongeren kennis laten maken met de haven is zo'n slechte gedachte niet. Toch ben ik bang dat één bezoek aan de haven geen zoden aan de dijk zet. Daar is echt meer voor nodig. Betrek jongeren echt bij de haven. Laat hen ook meedenken over hoe de haven sexy te maken is. Met een obligate rondleiding bereik je dat niet.
Misschien moet er een havenhyves komen of een havengame. Sommige scholieren zouden wellicht een dagje mee willen lopen om sfeer te proeven. Geef ze die mogelijkheid. En dus niet door het Ontwikkelingsbedrijf Rotterdam (OBR) bedacht, maar door de doelgroep zelf. Jongeren, van de verschillende opleidingsniveaus.
De plannen voor een Rotterdamse Havencampus juich ik ook toe. Dit kan dan meteen ook het kenniscentrum herbergen voor beroepen en loopbanen in de Haven. Een centrum waar ook alle kennis over arbeidsmarktperspectieven is verzameld en nieuwe opleidingsbehoeften worden gesignaleerd, zodat een goede aansluiting tussen onderwijs en arbeidsmarkt is verzekerd. Dát zou echt meerwaarde bieden. Daarnaast kan zo'n campus zeker nationale aantrekkingskracht hebben en talenten naar de Maasstad trekken. Zeker als ook de plannen voor een leerstoel Haveneconomie of -recht aan de Erasmus Universiteit werkelijkheid worden.
Maar voordat bovenstaande allemaal gerealiseerd is zal er heel wat water door de Maas gestroomd zijn. Zeker nu het economisch tegenzit en ook de Haven daarvan flinke hinder ondervind.
In ieder geval moet er werk worden gemaakt van jongerenparticipatie om de Haven en aanpalende bedrijven sexy te maken.
Wat voor mij nog altijd het beste werkt is tegen zonsondergang op de Wilhelminapier naast Hotel New York over de Maas richting de haven kijken. Dat is, met al die donkere kranen scherp aftekenend tegen de lucht, zo'n fantastisch uitzicht. Dan krijg je vanzelf zin om in de haven noeste arbeid te gaan verrichten!
|
|
Op 11 september 2008 werden wij opgeschrikt door een heus bericht over een oorlog. Adformatie gebruikte juist die dag om een oorlogszuchtige kop boven een artikel te plaatsen: Rotterdam staat krantenoorlog te wachten.
Het was nog in een ander opzicht schrikken. Ik kan het niet over mijn hart verkrijgen kranten of tijdschriften ongelezen weg te gooien. Ik moet ze 'consumeren'. Dat betekent dagelijks een portie weekbladen, krantjes en krantjes en ook nog eens tientallen websites. Tja, je verbindt je naam aan Intelligence of niet.
Maar nu zou er dus een hausse aan kranten over me heen komen. Ik kreeg reeds drie plaatselijke krantje en daar zouden er nog zeker twee bijkomen. Eén daarvan het gratis weekblad Rotterdam Vandaag & Morgen is overigens ondertussen alweer stopgezet. In januari wordt bekeken of er nog toekomst is voor dit weekblad.
De grote vraag is nu, heb ik een overstroomde brievenbus en een leesstuip gekregen? Het antwoord: geenszins. Ik krijg helemaal GEEN lokale krantjes meer in de bus, terwijl ik er wel open voor sta. Wat is er dan aan de hand? Volgens de plaatselijke folderbezorger, die één van die krantjes in het verleden in de bus stopte, is de vergoeding voor het bezorgen te gering. En daarnaast schijnen ze geen bezorgers te kunnen vinden voor (al) deze kranten. Een krappe arbeidsmarkt voor bezorgers dus.
En dat terwijl ik in een gegoede, koopkrachtige buurt woon. De adverteerders van deze kranten wordt een bepaalde oplage en verspreiding voorgespiegeld. In werkelijkheid is de verspreidde oplage dus veel minder en ook nog eens onder een doelgroep die interessant is voor de meeste adverteerders. Voor marketeers geen fijne boodschap.
Ik neem aan dat de respons op die advertenties dan ook terugloopt. En dus zijn adverteerders minder genegen een advertentie te plaatsen. Vallen de advertentie-inkomsten tegen en moet er gekort worden op de bezorgkosten. Een vicieuze cirkel dus. En dat in een tijd dat het economisch toch al niet zo florissant gaat.
Die krantenoorlog is dus heel snel verworden tot een mild zomerbriesje, in ieder geval in de buurt waar ik woon.
Wellicht dat deze economisch mindere periode nog mensen verleidt om een krantenwijk te nemen. Anders zullen toch de wervingsinspanningen voor bezorgers en in het kielzog daarvan de beloning opgevoerd moeten worden.
Een spannende en moeilijke keuze voor een krantenuitgever....
|
|
Vorige week schreef ik over de zojuist verschenen Economische Verkennning Rotterdam 2008. Daarin wordt een kleine economische groei voor 2009 voorspeld. Maar hoe zit het met de Rotterdamse arbeidsmarkt? Loopt de werkloosheid in 2009 op of komen er juist banen bij? En wat betekent dit voor Rotterdamse werkgevers? Lees hieronder verder over arbeidsmarktontwikkelingen in Rotterdam.
Het rapport is niet positief over de werkgelegenheidsgroei. Alleen in het meest positieve scenario wordt een kleine groei van de werkgelegenheid voorzien. De huidige economische ontwikkelingen zijn echter zodanig dat dit scenario een utopie lijkt.
Daarnaast kampt de Rotterdamse arbeidsmarkt met nog met andere problemen:
- de werkloosheid is met bijna 8% relatief hoog. Ter vergelijking: in Utrecht is dit nog geen 4% en in Amsterdam en Den Haag ligt het rond de 5,5%.
- het percentage werkende Rotterdammmers, de zogenaamde participatiegraad, is laag. In andere grote steden ligt dit percentage een stuk hoger.
- het aandeel werkende hoger opgeleiden is laag. In Rotterdam 31%, tegen 39% in Den Haag, 50% in Amsterdam en zelfs 54% in Utrecht. De Rotterdamse beroepsbevolking is dus laagopgeleid.
Met bovenstaande punten in gedachten heeft het Rotterdamse bestuur dan ook participatieverhoging en het verhogen van het opleidingsniveau van werkenden en werklozen als speerpunt benoemd.
Het aandeel kennisintensieve sectoren in de Rotterdamse economie stijgt hard. Met name de adviesdienstverlening en het hoger onderwijs groeien. En dit zorgt voor banen voor hoger opgeleiden. In Rotterdam is het aantal arbeidsplaatsen bestemd voor kenniswerkers iets hoger dan het landelijk gemiddelde, maar lager dan in de andere drie grote steden.
Doordat de Rotterdamse bevolking zelf relatief laagopgeleid is, moeten banen voor hoger opgeleiden ingevuld worden door mensen van buiten de stad. De kans voor hoger opgeleiden om een passende baan te vinden in Rotterdam is - ook volgens de statistieken - hoger dan in de andere grote steden.
Werknemers in Rotterdam ervaren meer stress dan landelijk gemiddeld, vinden de werksfeer slechter en zijn minder tevreden over hun arbeidsvoorwaarden. Voor Rotterdamse werkgevers ligt er dan ook nog een hele uitdaging. Er moeten hoger opgeleiden van buiten de stad aangetrokken worden. Dit vergt extra wervingsinspanningen. Daarnaast moeten zij aandacht besteden aan het behouden van personeel. En er komt (door de vergrijzing) een structurele krapte op de arbeidsmarkt aan. Dit betekent dat Rotterdamse werkgevers aan de slag moeten.
Geen woorden, maar daden en handen uit de mouwen dus!
|
|
Afgelopen week werd de Economische Verkenning Rotterdam 2008 gepresenteerd. Dit rapport geeft een beeld van de economische prestaties van Rotterdam in heden, verleden en toekomst. Het rapport werd natuurlijk in een roerige economsiche situatie gepresenteerd. Ook aan Rotterdam gaat de kredietcrisis niet voorbij.
Toch wordt voor Rotterdam op een bescheiden economsiche groei (tot maximaal 1%) gerekend in 2009. Nationaal wordt dus met een nulgroei tot zelfs een krimp rekening gehouden. Rotterdam gaat het in 2009 beter doen dan de rest van Nederland.
Dit heeft alles te maken met de Rotterdamse Haven. Deze is zeer belangrijk voor de Rotterdamse economie. Verwacht wordt dat rederijen eerder voor de Rotterdamse Haven zullen kiezen dan de concurrenten Hamburg en Antwerpen, omdat Rotterdam goede achterlandverbindingen heeft en ook hele grote schepen kan ontvangen.
Daarnaast is de collectieve sector (zorg, overheid en onderwijs) belangrijk in Rotterdam. Tekenend daarvoor is dat eenderde van alle banen in Rotterdam zich in deze sector bevindt. En de collectieve sector is veel minder gevoelig voor conjuncturele schommelingen. Rotterdamse wethouders beloofden ook nog eens 40 miljoen extra te investeren in het opknappen van straten, parken en buurten om zo de economie een extra zetje te geven.
Waar Rotterdam het economisch altijd slechter deed dan de andere grote steden Amsterdam, Den Haag en Utrecht lijkt de positie van de Maasstad nu rooskleuriger dan deze andere steden. Alleen Utrecht doet het op de langere termijn beter.
Dat Rotterdam het nu structureel beter doet, is naast de Haven, te danken aan het belangrijker worden van de kennisintensieve sectoren in Rotterdam. In 20 jaar tijd is het aandeel van de kennisintensieve sectoren in de Rotterdamse economie toegenomen van 10,5% naar 15,2%. En dat maakt de Rotterdamse economie robuuster. Het biedt ook steeds meer baankansen voor hoger opgeleiden. Maar daarover meer in een volgende blog.
|
<< Alle categorieën
|
